financixeble onafhankelijkheid voor alleenstaande moeders dankzij een (vervolg)opleiding op HBO of universitair niveau.
x93…Eenoudergezinnen, en dan vooral huishoudens van alleenstaande moeders, vormen een belangrijke risicogroep met betrekking tot armoede… Slechts alleen als alleenstaande moeders voltijds werken en een hogere en dus een beter betaalde functie hebben, hebben ze een kans hun inkomen substantieel te verhogen en uit de armoede te ontsnappen.x94 (uit x91Balans van het armoedebeleidx92 , G. Engbersen, J.C. Vrooman, E. Snel, 2000)
x93…Een vrouw die haar leven gekoppeld ziet aan kleine kinderen…beleeft een periode van regressie, haar aspiratieniveau is noodzakelijkerwijze laag. Het merkwaardige is nu dat zo weinig vrouwen deze regressie periode te boven komen…x94 (uit x91Het onbehagen bij de vrouwx92, Joke Smit 1967)
x93…Mijn verbazing was groot toen ik als alleenstaande moeder met een bijstandsuitkering niet in aanmerking bleek te komen voor studiefinanciering. Ik moest namelijk ten alle tijden beschikbaar zijn voor de arbeidsmarkt. De uitkeringsinstantie zag mij liever direct in een laag betaald baantje op een administratiekantoor of als helpdesk medewerkster, dan financieel onafhankelijk na een vervolgstudie van vier jaar.x94 (ondergetekende)
Alleenstaande moeders met kinderen xe9xe9n van de meest kwetsbare groepen in de samenleving
Het merendeel van de Nederlandse vrouwen met een gezin (ook werkende vrouwen) loopt het gevaar, om bij een eventueel wegvallen van de partner in grote financixeble problemen terecht te komen. De kans op armoede bij eenoudergezinnen is uitgesproken hoog. Alleenstaande moeders met kinderen behoren daarmee tot xe9xe9n van de meest kwetsbare groepen in onze samenleving. Uit de Margriet/Opzij enquxeate (2007) blijkt echter dat de helft van de ondervraagde vrouwen er geen rekening mee houdt, zelf in die situatie terecht te kunnen komen. Terwijl het algemeen bekend is dat in Nederland xe9xe9n op de drie huwelijken in een scheiding eindigt.
In Nederland werken twee op de drie werkende vrouwen in deeltijd. De belangrijkste reden daarvoor is dat het in de meeste gevallen nog altijd de vrouw is die binnen het gezin de verantwoordelijkheid voor de kinderen op zich neemt en de man, volgens oud kostwinnersmodel, voor het gezinsinkomen zorgt. Daarnaast is er nog steeds een grote groep x91gezinsvrouwenx92 die niet buitenshuis werken. In 70% van de gezinnen waar beide ouders werken verdient de man meer dan de vrouw. Bij 13% ligt het inkomstenniveau gelijk en 9% van de werkende vrouwen verdient mxe9xe9r dan de partner. Er is maar een kleine groep werkende vrouwen die werkelijk financieel onafhankelijk is en die na een eventuele scheiding financieel het hoofd boven water kan houden.
De meeste vrouwen blijken slecht voorbereid op een situatie waarin zij zelf als alleenstaande ouder zorg moeten dragen voor een gezin. Daarnaast beschikken veel oudere vrouwen die in de jaren zeventig en tachtig een opleiding genoten, vaak niet over diplomax92s die goed aansluiten op de huidige arbeidsmarkt. Dat maakt dat zelfs vrouwen met een afgeronde HBO opleiding toch vaak in laag betaalde banen terecht komen. Een laag betaalde baan betekent veel uren maken en weinig tijd voor de opvoeding en begeleiding van de kinderen. Ook betekent het voor veel vrouwen presteren onder het eigen niveau, dit werkt psychologisch demotiverend en lijdt vaak tot klachten als depressie en overspannenheid.
Ik pleit ervoor dat vrouwen (en mannen) de kans krijgen om zich op latere leeftijd verder te ontwikkelen door middel van scholing. Het is op dit moment niet mogelijk om als alleenstaande moeder met een bijstandsuitkering, financiering te krijgen om een HBO opleiding of een universitaire studie te starten. (een enkele uitzondering daargelaten). Dit is onbegrijpelijk omdat dit de uitweg naar een hoger betaalde baan en financixeble onafhankelijkheid zou kunnen betekenen.
De uitkeringsinstanties houden er nu nog veelal aan vast dat degene met een uitkering ten alle tijden beschikbaar moet zijn voor de arbeidsmarkt. Iedereen aan het werk, is de korte termijn gedachte zonder de lange termijn consequenties daarvan te overzien. Langdurig presteren onder eigen kunnen leidt in veel gevallen tot geestelijke en lichamelijke klachten en uiteindelijk tot langdurig ziekteverzuim.
Een studie doe je niet alleen voor jezelf! Je geeft door het inzetten van je talenten en kwaliteiten op hoog niveau, veel terug aan een innovatieve en flexibele samenleving. Natuurlijk moet het studeren op latere leeftijd niet voorbehouden zijn aan alleenstaande moeders of vaders, maar aan alle vrouwen en mannen die er behoefte aan hebben hun talenten op latere leeftijd verder te ontwikkelen en wiens financixeble omstandigheden niet toereikend zijn. Ik pleit ervoor dat men de kosten van die studie later zelf geheel of gedeeltelijk terug betaald. Daardoor is dit een relatief goedkope investering met veel rendement.
Voordelen van een studie op latere leeftijd
*Een groot potentieel aan ongebruikt talent komt vrij wanneer vrouwen (en mannen) op latere leeftijd de kans krijgen zichzelf verder te ontplooien door middel van een HBO opleiding of universitaire studie.
*Voor een alleenstaande moeder betekent een hogere, beter betaalde baan, financixeble onafhankelijkheid en meer zelfvertrouwen. Dat heeft een positieve werking op het zelfvertrouwen van haar kinderen.
*Op latere leeftijd weet men beter wat de eigen mogelijkheden en kwaliteiten zijn.
*De keuze voor een studie op latere leeftijd is doelgericht, praktisch en succesvol (hoog studierendement).
Door een grotere instroom van hoogopgeleide herintredende moeders (35+) zal er een cultuuromslag plaats vinden.
*Vrouwen zullen ook op latere leeftijd nog kansen krijgen om in hogere managementfuncties terecht te komen. Dit zal er uiteindelijk toe bijdragen dat het glazen plafond verbrijzeld gaat worden.
*Jonge vrouwen zullen hierdoor meer vertrouwen hebben in hun eigen toekomstperspectieven en de kinderwens minder lang uitstellen. (kosten besparend voor de gezondheidszorg)
*Veel vrouwen ervaren het moederschap als een goede leerschool voor de ontwikkeling van kwaliteiten als multi tasking , efficixebntie, communicatie, flexibiliteit en het aangeven van eigen grenzen.
*Mensen die nu hun baan verliezen door de financixeble crisis kunnen de tijd overbruggen door middel van een studie en hun toekomstige kansen op de arbeidsmarkt vergroten (tot de crisis over is en de babyboomers met pensioen gaan).
*In tijden van vergrijzing is het belangrijk dat iedereen zo lang mogelijk doorwerkt. Vrouwen (en mannen) die op latere leeftijd nog een (vervolg)studie hebben gedaan zijn veel gemotiveerder om langer door te werken.
*Een leven lang leren, betekent je flexibiliteit behouden en meegroeien. Meer ouderen zullen zich betrokken voelen bij de relatief snel veranderende samenleving. Zo kunnen wij meer gebruik maken van de ervaring en wijsheid van de ouderen en zullen ouderen meer respect afdwingen en verdwijnt leeftijdsdiscriminatie.
*Studiefinanciering levert uiteindelijk veel meer geld op, dan dat het kost! Vooral in de huidige situatie.
Mijn persoonlijk verhaal
x93As a single mom it was hard trying to finish my education and even harder paying off my college loan, but I did both. If had not been in college, I probably would not have the employer that I still work for today…x94 Angelique T., Louisiana USA (www.salliemae.com)
Exe9n van de belangrijkste reden dat ik in 1997 na veertien jaar in de VS terug naar Nederland kwam, was omdat ik terug naar school wilde. Mijn diploma als uitvoerend kunstenaar van de Toneel Academie Maastricht bleek voor mij als alleenstaande moeder met twee kleine kinderen niet erg praktisch. Ik was 40 jaar oud en op zoek naar financixeble onafhankelijkheid na een moeizame scheiding. Ik was zeer gemotiveerd om mijn kansen op de arbeidsmarkt te vergroten door middel van een universitaire studie.
In Amerika is het heel gewoon om op latere leeftijd terug naar school te gaan. Verschillende vrouwen uit mijn omgeving lieten zich inschrijven op een universiteit of een college. Een aantal van hen was net als ik alleenstaande moeder met xe9xe9n of meer kinderen. Met een studiebeurs of een persoonlijke lening worden vrouwen in Amerika aangemoedigd om zich op latere leeftijd verder te ontwikkelen. Het systeem is zo ingericht dat je bepaalde punten (credits), vanuit een voorgaande studie hebt opgebouwd en die meeneemt in een vervolg studie. Met goede eindresultaten kan een lening omgezet worden in een beurs.
In 1996, het jaar dat ik mij op verschillende scholen in Amerika probeerde in te schrijven, sloot het Nederlandse onderwijssysteem niet goed aan op het Amerikaanse. Ik kon geen bevredigende transcriptie krijgen over de status van mijn afgeronde HBO opleiding. Ook niet via een officieel document van het Nederlandse Ministerie van Onderwijs. Daarom besloot ik in 1997 met mijn twee kinderen naar Nederland terug te keren. Mijn verbazing was groot toen ik als alleenstaande moeder met een bijstandsuitkering niet in aanmerking bleek te komen voor studiefinanciering. Ik moest namelijk ten alle tijden beschikbaar zijn voor de arbeidsmarkt. Een zeer kortzichtige en onbegrijpelijke visie. Mijn leven en dat van mijn kinderen, had er met een relatief kleine investering in de vorm van een persoonlijke lening of een gedeeltelijke beurs heel anders uitgezien!
Ik bestrijd de gangbare opvatting dat wanneer je als opvoeder een aantal jaren uit het arbeidsproces bent geweest, je geen aansluiting meer zou hebben met het werkveld. Een nieuwe studie of een vervolgopleiding is bij uitstek de manier om succesvol terug te keren naar dat werkveld.
Ik pleit dan ook voor een tweede kans op studiemogelijkheden (ook op universitair niveau) voor vrouwen (en mannen) van alle leeftijden. Studeren doe je niet alleen voor jezelf. Wanneer wij als maatschappij hoog inzetten op een kenniseconomie, dan is een zo hoog mogelijke opleiding voor iedereen cruciaal. Gun iedereen ten alle tijden de kans op hoger onderwijs. Dat hoeft heus niet gratis en voor niets. Daar mag de persoon in kwestie best zelf aan meebetalen. Maar maak het wxe8l mogelijk!
